A asemblea de parados do naval repartía a primeira hora da mañá follas informativas aos compañeiros do estaleiro de Freire para dar a coñecer a súa situación e a problemática do sector na cuestión da contratación, facendo un chamamento para que saíran tomar o bocadillo con eles ás 10.30. De novo as portas pecháronse para a asemblea de parados e unha presenza e presión policial desproporcionada impediu que esta asemblea puidera ter lugar. Mais info en Avantar-CIG

8 de fevereiro de 2009, Domingo Oleiro. Depois de “dar a murga” durante horas na Alameda o bloco ridiculista “Bilingüismo Mr. Marshall” encaminhou os seus passos para a estátua de “Rosa Díaz”, aliás, Rosalia, no Passeio da Ferradura. Depois de celebrarem umha Missa de Campanha (e sem vinho de missa) na honra da que um ano depois é a política melhor valorizada do Império Pequeno e perante a impossibilidade de irem tomar um “vinho espanhol” ao “Franco” (pois a Zona Velha estava tomada por “polis & cacos”) as/os ridiculistas decidiram ir tomá-lo à “Plaza de José Antonio”, na Zona Nova de Santiago (y cierra España). Mais info en Seioque.com

Segunda entrega dos materiais audiovisuais que recolhem a Rolda da Rebeldía , organizada polo Encontro Irmandinho.

Con ese lema encabezando a marcha, partía na mañá deste sábado 30 de xaneiro a manifestación convocada pola CIG e polas traballadoras e traballadores do Consorcio Galego de Igualdade e Benestar. Unha manifestación que se insire no amplo calendario de mobilizacións que se veñen convocando desde hai máis de 8 meses en demanda da aplicación do convenio negociado e que o Consorcio non quere aplicar, pola readmisión das 61 traballadoras e traballadores despedidos das oficinas I+B e pola realización das oposicións xa convocadas e que agora o PP quere anular. Mais info en Avantar-CIG.

As traballadoras da limpeza do Alcampo están baixo o convenio provincial e teñen unha cláusula de subrogación, que o que fai é blindar o caracter fixo do persoal, e ten que subrogar nas mesmas condicións. O que fai Alcampo é para aforrar 90.000 euros neste ano, que é o que custa o despedimento das 12, contrata a unha empresa que se chama Amil Lago, que é unha fundación con traballadores discapacitados. Mais info en Avantar-CIG

Recuperamos unha entrevista realizada por Vieiros a Antón Moreda, figura clave na reorganización do movemento nacional galego logo de que o golpe de Estado de 1936 tronzase a traxectoria do Partido Galeguista, e que morreu nas últimas horas. En agosto de 1953 participa na fundación das Mocedades Galeguistas de Arxentina. Asiste ao I Congreso Galego da Emigración celebrado en 1956. De volta en Galiza á altura de 1960, entra a traballar como axente comercial da Editorial Galaxia, aproveitando esta actividade para contactar con novos galeguistas organizados arredor das asociacións culturais e co grupo Brais Pinto. Foi fundador e Secretario Xeral do Consello da Mocedade, punto de arranque do nacionalismo contemporáneo e resultado da coñecida como “Operación Pomba Mensaxeira” dirixida por Antón Moreda e destinada a organizar politicamente o nacionalismo en Galiza para liderar a oposición antifranquista. Mais info en Vieiros.

O mércores 3 de febreiro a primeira hora da mañá os desempregados da asemblea de parados do naval repartían aos traballadores de Barreras unha folla informativa na que daban a coñecer que aconteceu coa súa ocupación e posterior desaloxo neste estaleiro. Asi, chamaban á unha asemblea na hora do bocadillo, que se celebrou coa portada pechada, mais cos desempregados falando cun megáfono por riba do portalón. Antes de rematar a asemblea dotacións de antidisturbios corrían dispersar aos parados, polo que os obreiros de Barreras saíron en solidariedade cos desempregados e para facer fronte a esta tentativa de agresión policial. Mais info en Avantar-CIG

as aulas e o despacho from SonCine on Vimeo.

30-xaneiro-2010. Xornada de Formación dos Premios á Innovación en Normalización Lingüística 2009-2010. Anxo Lorenzo (Secretario Xeral de Política Lingüística) remata a súa ponencia. Podedes ver aquí un extracto do debate posterior. Unha cansa indignación nos ollos dos ensinantes: saben que loitan sós e saben os nomes dos responsables desa soidade. A súa vontade, o seu día a día nas aulas, é a trabe de ouro da escola galega.